چون سه تاري بر لب طاقچه ي ذهن توام

       كي مرا از دل غم ساز كني؟؟

          غم دل را تو كي آغاز كني؟

          :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

    هرگز از ترس جهنم نلرزيده ام

       و از وصال بهشت خرسند نگشته ام

         هرگز هراس خشمت خانه ي دلم را نلرزانده .

                     باور كن

   مي دانم كه مي داني از ترس به ركوع نرفته ام

     و از ترس نامهربانيت به سجده نمانده ام

       هرگز نپنداشتم دوستم نداري

         گريه هايم

             آرزوهايم

              و داغ هاي مانده بر سينه ام

                 مرا از تو دور نساخت

                      آن زمان كه اشكهايم

  مرا به غم نزديك مي كرد

   به التماس نگاهت آسمان را مي نگريستم

      مي دانستم در آزموني دشوارم

         يادت هست گفتم من شاگرد هميشه مردودم

              تاب امتحان ندارم

   يادم مي آيد به نيلوفر كه نگاه كردم لبخندت را ديدم

        و دانستم مرا از خود دور نمي سازي

    الهي چشمان دلم در جستجوي دستنا ن توست

                          يارب

    با تو آفتاب مي شوم

       با تو ياسمين ياس مي شوم

            با تو یار دلنواز می شوم

              بی تو چون بغض آسمان غبار می شوم...