"  اگر نقاشی ام خوب بود از دنیا دست می کشیدم."

 "    گل گفت که من مظهر دینی دارم    

          با آل رسول(ص) همنشینی دارم

               بویم زمحمد  (ص)است ورویم زعلی (ع)  

                     خلقی حسنی(ع) خویی حسینی(ع) دارم"

        غنچه با دل گرفته گفت

              زندگي

                 لب به خنده بستن است

                    گوشه اي درون خود نشستن است

                        گل به خنده گفت

                            زندگي شكفتن است

                                    با زبان سبز راز گفتن است

                                            گفتگوي غنچه و گل

                                               از درون با غچه باز  هم بگوش مي رسد

                                                     تو چه فكر مي كني

                                                             راستي كدام يك درست گفته اند

                                                من كه فكر مي كنم

                        گل به راز زندگي اشاره كرده است

                               هر چه باشد او گل است

 گل يكي دو پيرهن بيشتر ز غنچه پاره كرده است.                 

 عاقل به كنار آب تا پل مي بست 

      ديوانه ي پا برهنه از آب گذشت

        نازنين شبي به دوزخ تنهايي من بيا

              و مرا به بهشت تنهاييت ببر

 "   به کسری چه خوش گفت بوذرجمهر

               که تا می خرامد به کامت سپهر

                     مبادا به کس کینه ورزد دلت

                               ملرزان دلی را تا نلرزد دلت  "

    صدایم که می کنی

          ترانه بوی باران نگاهت می دهد

              و غمگینی کوچه بوی غمگینی وداعت

                    صدایم که می کنی

                         چونان ترانه بهار می شکوفم

                در بستر پاییزی روزگار.

        تو...

                                  صدایم که می کنی

           بوی عشق می گیرم

                                    و زندگی...

" تو كه يك گوشه ي چشمت غم عالم ببرد

         حيف باشد كه تو باشي و مرا غم ببرد"